Pages

Friday, July 13, 2012

ျပန္လည္ဆယ္ယူေတာ့မည့္ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ၾကီးသမုိင္း


ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးဆယ္ယူေတာမည့္ သတင္းမ်ား ၾကားရျပီးေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ သမိုင္စံုကို မသိ့ေသးသူမ်ားအတြက္ မွ်ေဝလိုက္ပါသည္။


ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီး

ေခါင္ေလာင္းေတာ္ဘြဲ႔- အဝိႏၵေဆာက္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ အေလးခ်ိန္- ၁၈၀၀၀၀ ပိႆာ(တန္ခ်ိန္ ၂၉၀) အတုိင္းအတာ - အဝ(၈)ေတာင္၊ xxx(၁၂) ေတာင္ သြန္းလုပ္သည့္ေန႕- သကၠရာဇ္ (၈၃၇)ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း(၈)ရက္၊ ၾကာသေတးေန႔ ေရႊတီဂုံေစတီေတာ္သုိ႔တင္လႉသည့္ေန႔ -သကၠရာဇ္ (၈၃၈) ခုႏွစ္၊သီတင္းကၽြတ္လျပည ့္ေန႔ ေဒါပုံျမစ္လည္တြင္ နစ္ျမဳပ္သြားသည့္ႏွစ္ -သကၠရာဇ္ (၉၇၄)ခုႏွစ္ ေက်ာ္ၾကားမႈ- ေပ်ာက္ဆံုးနစ္ျမွဳပ္ေနမႈ

ကမာၻ႕အၾကီးဆံုး ေခါင္းေလာင္းၾကီး

ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးသည္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုးေခါင္းေလာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာေခါင္းေလာင္းကို စိန္ေခၚသည့္ ေခါင္းေလာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ယင္းကားမြန္ဘာသာအားျဖင့္'အပိႏၷေသာ္' သို႔မဟုတ္ 'ဓမၼေစတီ' ေခါင္းေလာင္းပင္ ျဖစ္သည္။ေခါင္းေလာင္းဘြဲ႕အမည္မွာ ျမန္မာဘာသာအားျဖင့္ 'အဝိႏၵေဆာက္'ဟု ေခၚပါသည္။ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းသည္ ဇာကိုလိုေကာေခါင္းေလာင္းထက္ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး တစ္ခုစာ ပို၍ ႀကီးမားေနသည္ကို အံ့ၾသဖြယ္ရာ ေတြ႕ရွိရသည္။ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းကို ကမၻာ့အႀကီးဆံုးေခါင္းေလာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ထုိ႔အျပင္ ဇာကိုလိုေကာေခါင္းေလာင္းသည္(၁၈) ရာစုတြင္သြန္းလုပ္ေသာေခါင္းေလာင္းျဖစ္ၿပီး ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းမွာေအဒီ ၁၅ ရာစုက သြန္းလုပ္ခဲ့ေသာေခါင္းေလာင္းျဖစ္သျဖင့္ ႏွစ္(၃ဝဝ) ပို၍ ေစာေနသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းသည္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုးေခါင္းေလာင္း ျဖစ္သင့္ေပသည္။

ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကုိဆယ္ယူရရွိမည္ဆို ပါက မြန္အမ်ဳိးသားတုိ႔၏ယဥ္ေက်းမူအေမြအႏွစ္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးႏွင့္ပက္သက္သည့ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္တုိ႔ကု ျပည္သူမ်ားသု႔ိ အေသအခ်ာတင္ျပနိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။၄င္းအျပင္ တရုပ္တုိ႔၏ ေၾကးသြန္အတတ္ပညာထက္ႏွစ္ေပါင္း(၁၅၀၀ )ခန္႔ေစာသည့္ မြန္တုိ႔၏ ယုိးဒယားနုိင္ငံ ဘန္းခ်ိဳင္းေဒသ ေၾကးသြန္အတတ္ပညာ အတြက္ႀကီးမားေသာ သက္ေသ အေထာက္အထားတစ္ခု ျဖစ္လာ မည္။

လွဴဒါန္းျခင္း

ျမန္မာ့သမုိင္းတြင္မြန္တို႔၏မဂဒူးမင္းဆက္တြင္ ၁၆ ဆက္ေျမာက္ မြန္ဘုရင္ဓမၼေစတီမင္း သည္ ဟံသာဝတီ (ယခုပဲခူး) မွ အုပ္စုိးၿပီး ၁၄၈၀ ခုတြင္လူဦးေရ စစ္တမ္းေကာက္ယူခဲ့သည္။ ဓမၼေစတီမင္းႀကီးသည္ဥပုိက္၊ သမႏၲရာဇ္၊ ဘုရင္ရာဇာ၊စြႏၲရာဇာအမတ္ေလးဦးကို အိမ္ဦးေရစာရင္းေကာက္ယူရန္ တာဝန္ ေပးခဲ့သည္။အမတ္မ်ားက အိမ္စာရင္းသာမက အိမ္တုိင္းမွ ေၾကးကုိပါေကာက္ခံခဲ႔ရာေၾကးစင္ တစ္သန္းႏွင့္ ရွစ္သိန္းရရွိခဲ႔သည္။မင္းႀကီးက ေၾကးပါ ေကာက္ယူခဲ႔ေသာအမတ္ေလးဦးအား အျပစ္ဒဏ္ေပး၏။ေၾကးမ်ားကုိ ကာယကံရွင္မ်ားအားျပန္ေပးေစသည္။ ပုိင္ရွင္မ်ားက ျပန္မယူပဲ မင္းႀကီး သင့္ေတာ္သလုိသာအသံုးျပဳရန္ေလွ်ာက္ထာ းေလသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼေစတီမင္းႀကီးသည္ ဤေၾကးမ်ားျဖင့္အမတ္ႀကီး ဗညားအိမ္ကို အႀကီးအမွဴး ခန္႔ေတာ္မူသည္။ အမတ္ႀကီးသည္လည္း ေဇယဗာဟု၊ ပဲခူးသဥတၱရာ၊ နႏၵစည္သူေက်ာ္၊ သံဃရာဇာ စသည့္ ဆရာတုိ႔ အခါေပးသည့္ အတုိင္း တေပါင္းလဆန္း(၈)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔ သိဟ္လဂ္တြင္ ပြဲႀကီးသဘင္ႀကီးစြာျပဳ၍ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကို သြန္းလုပ္ေစသည္။

အမတ္ႀကီးသည္လည္း ဆရာတုိ႔ အခါေပးသည့္အတုိင္းတေပါင္းလဆန္း(၈)ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔ သိဟ္လဂ္တြင္ ပြဲႀကီးသဘင္ျပဳ၍ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ ျပဳလုပ္ေတာ္မူသည္။သို႔ေသာ္ ေခါင္းေလာင္းႀကီ းမွာထူးထူးျခားျခားအသံမျမည္ပဲရွိခဲ႔သည္။ (သမုိင္းအရ ထုိေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ နကၡတၱေဗဒသေဘာအရ မေကာင္းေသာ ၁၄၈၄-ခု၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၅)ရက္ေန႔တြင္ စတင္သြန္းခဲ့ၿပီးအသံမမည္ဟု ဆုိသည္။) ေခါင္းေလာင္းသြန္းလုပ္စဥ္`ေလာကဥာဏ´ အမည္ရွိေဗဒင္ဆရာတစ္ဦးက ေခါင္းေလာင္းသြန္းလုပ္ၿပီးလွ်င္ အျပစ္အနာအဆာမရွိ ေခ်ာေမာလိမ္႔မည္။ သို႔ေသာ္အသံကာ ျမည္မည္မဟုတ္ဟု မင္းႀကီးအားေလွ်ာက္၏။မင္းႀကီးက အေၾကာင္းစုံေမးျမန္းရာေခါင္းေလာင္းျပဳလုပ္ရန္ ဆရာတုိ႔ေပးေသာအခါသည္ နကၡတ္ေျခာက္လုံး ျဖစ္သည္။ေျခာက္လုံးမွာမိေက်ာင္းနကၡတ္ ျဖစ္သျဖင့္ မိေက်ာင္းမွာလွ်ာမရွိ၍ အသံမျမည္ႏုိင္ေခ်။ မင္းႀကီးလည္း ေခါင္းေလာင္းကို မြန္ဘာသာျဖင့္အပိႏၷေသာ္ဟု ဘြဲ႕အမည္ေပးၿပီး ေကာဇာသကၠရာဇ္(၈၃၈)ခုႏွစ္၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္ ေရႊတိဂုံရင္ျပင္ တြင္ ခ်ိတ္ဆြဲလွဴဒါန္းေရစက္ခ်ေတာ္မူသည္။ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ “အဝိႏၵေဆာက္’’ဟု အမည္ရ သည္။(ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ တည္ရွိရာကုန္းေတာ္ေပၚတြင ပထမဦးဆံုးလွဴဒါန္းေသာေခါင္းေလာင္းမွာ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးပင္ ျဖစ္သည္။ ယခုအခါေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္ေပၚရွိ ေခါင္းေလာင္းစုစုေပါင္း(၂၉)လံုးရွိသည္။ သုေတသန=ေမယာအမ္တီ)

ေရွးေခတ္စာမွတ္တမ္းမ်ားအရ ၄င္း ေခါင္းေလာင္းႀကီးတြင္ ေၾကးနီ အျပင္ ေရႊ၊ေငြ တုိ႔လည္းပါသည္ဟုဆုိသည္။ ေခါင္းေလာင္းထဲတြင္ ျမ ႏွင့္နီလာ ရတနာတုိ႔လည္းျမႇဳပ္ထားသည္ဟုဆုိသည္။ ဓမၼေစတီမင္းဥစၥာႂကြယ္ဝ ပံုအရ ၄င္းမွာျဖစ္ႏုိင ္သည္။ေခါင္းေလာင္းႀကီးသည္ ၁၂-ေတာင္ ျမင့္ၿပီး၈-ေတာင္ က်ယ္သည္။တစ္ၿပိဳင္တည္းမွ ာပင္ ၅၀၀ပိႆာရွိေခါင္းေလာင္းအေသးလည္း သြန္းေလာင္းလွဴတန္းခဲ့သည္ဟုအဆုိရွိသည္။

ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားေရာက္ရွိျခင္း

ေနာင္ႏွစ္တစ္ရာ ၾကာၿပီးေနာက္ ၁၅၈၂ ခုတြင္ အီတလီေက်ာက္ကုန္သည္`ဂစပါရုိ ဘယ္ဘီ ´သည္ေရႊတိဂံုဘုရား သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ေရႊတိဂံုဘုရားကုိအေသးစိတ္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။ သူေရးခဲ့သည္မွာ"ကြၽႏ္ုပ္ ေတြ႕ခဲ့ရသည္မွာအလြန္ခမ္းနားေသာ ခန္းမႀကီးထဲတြင္ အလြန႔္အလြန္ႀကီးမားေသာ ေခါင္းေလာင္းႀကီးရွိၿပီးအတုိင္းအတာအားျဖင့္ ေျခာက္လွမ္းႏွင့္ သံုးဖန္ရွိၿပီး အထက္မွ ေအာက္သုိ႔ စာလံုးတစ္ခုႏွင့္တစ္ခုပူးကပ္ ေနေသာစာမ်ားအျပည့္ေရးထားၿပီး ဖတ္ရမည္ပံု မေပၚေပ။"

၁၅၃၀-ခုတြင္ မြန္ဘုရင္မ်ား၏အာဏာစက္ က်ဆင္းလာၿပီး ၁၅၃၅-ခုတြင္ ေအာက္ျပည္သည္ အထက္ျပည္ႏွင့္ ျခားနားသြားသည္။တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဥေရာပကုန္သည္ႏွင့္ စြန္႔စားရွာေဖြသူမ်ား ေအာက္ျမန္မာျပည္ သုိ႔ ေရာက္လာၾကသည္။ ၁၅၉၀-ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ေပၚတူဂီလူမ်ိဳး စြန္႔စားရွာေဖြသူ`ဖီလစ္ဒီဘရုတ္တုိရနီကုတ္ ´အား စီရမ္(သန္လ်င္)တြင္ ရခိုင္ဘုရင္က ကုန္သြယ္ရံုးဖြင့္ခြင့္ ေပးလုိက္သည္။ ၁၆၀၀-ခုတြင္သူ၏ၾသဇာမွာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္အပါအဝင္ ဒဂံုအထိ ေရာက္သည္။

ယူေဆာင္ျခင္း

ခရစ္သကၠရာဇ္၁၆၀၈-ခုႏွစ္တြင္ေပၚတူဂီလူမ်ဳိး ဖိလစ္ဒိုဘရစ္တိုသည္ဓမၼေစတီေခါင္းေလ ာင္းႀကီးကုိ အရည္ႀကိဳ၍ အေျမာက္သြန္းလုပ္ရန္ ေတာင္ေပၚမွလိွမ့္ခ်၍ ျမစ္ကမ္းနားထိ ဆင္မ်ားျဖင့္ဆြဲကာပုဇြန္ေတာင္ ေရလက္ၾကားတြင္ ေဖါင္ေပၚသုိ႔ တင္ခဲ့သည္။ ေဖာင္ျဖင့္သန္လ်င္သို႔ သယ္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ သုိ႔ေသာ္ ပဲခူးျမစ္၊ ရန္ကုန္ျမစ္ႏွင့္ငမုိးရိပ္ေခ်ာင္း သုံးသြယ္ဆုံဆည္းရာေဒါပုံျမစ္ ေနရာတြင္ ေဖာင္ပ်က္ၿပီးေခါင္းေလာင္းႀကီးမွာ ေရေအာက္သုိ႔ က်သြားခဲ့သည္။ဖိလစ္ဒိုဘရစ္တို လည္းေရေအာက္သို႔ပါသြားခဲ့သည္။ ေပၚတူဂီတုိ႔လည္း၄င္းကိုခုိးယူျခင္းေၾကာင့္ အထိနာသည္။ေပၚတူဂီ ဂတ္ရံုးအား ေဒါသထြက္ေသာဗမာမ်ားက တုိက္ခုိက္ခဲ့ၿပီး မွတ္တမ္းမ်ားအရ ေပၚတူဂီေခါင္းေဆာင္မွာ ဝါးရင္းတုတ္ျဖင့္တစ္ခ်က္ျခင္း ရုိက္၍ တေျဖးေျဖးျခင္းေသေစသည္ ဟုဆုိသည္။ ေဒါပုံျမစ္အကူးတြင္ ေဖာင္နစ္ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီးေရထဲနစ္ျမွဳပ္သြားသည္မွာ ယေန႔ထက္တိုင္ျဖစ္သည္။ ဓမၼေစတီေခါင္းေလ ာင္းေရေအာက္နစ္ျမွဳပ္ေနသည္မွာႏွစ္ေပါင္း (၄၀၀) နီးပါးရွိေခ်ၿပီ။

(ဖီလစ္ ဒီဘေရဒိုမွာရခိုင္ဘုရင့္တပ္မေတာ္၏ ေၾကးစားစစ္ဗိုလ္တစ္ဦးျဖစ္ပီး ရခိုင္ဘုရင္ ထံမွာ့ သန္လွ်င္ၿမိဳ႕ကိုစားခြင့္ေလွ်ာက္ထား ရယူသူျဖစ္သည္။ သူအင္အားႀကီးမားလာေသာ အခါ ရခိုင္ဘုရင္ကိုျပန္လည္ပုန္ကန္ေလသည္။ ထိုအခါ ရခိုင္အိမ္ေရွ႕မင္းမင္းခေမာင္းကိုယ ္တိုင္ဦးစီးေသာ ရခိုင္ဘုရင့္ေရတပ္မေတာ္မွာ့ သန္လွ်င္ကိုလာေရာက္တိုက္ခိုက္ေလသည္။ ဖီလစ္ဒီဘေရတိုလည္းသေဘၤာသံုးစီးျဖင့္ထြက ္ေျပးေလသည္ ထြက္ေျပးရာလမ္းတြင္ ရခိုင္ဘုရင့္ေရတပ္မေတာ္ႀကီးႏွင့ ထိပ္တိုက္တိုးေလသည္။ရခိုင္ေရတပ္မေတာ ္ႀကီးသည္လည္းသန္လွ်င္ကို မေရာက္ေသးေသာေၾကာင့္ေပါ့ေပါ့ေလွ်ာ့ေ လွ်ာ့ႏွင့္ ခ်ီတက္လာသည့္အျပင္ တပ္ဦးတြင္ ရခိုင္အိမ္ေရွ႕မင္းမင္းခေမာင္းကိုယ္တိုင္ခ်ီတက ္လာရာရခုိင္မင္းသားသည္ေပၚတူဂီ တို႕၏ဖမ္းစီးျခင္းကိုခံရေလသည္။ ဖီလစ္ဒီဘေရတိုက မိမိကိုယ့္ ျပည္ေထာင္ဘက္မင္းအျဖစ္သတ္မွတ္ပါက အိမ္ေရွ႕မင္းကို ျပန္လည္လြတ္ေပးမည္ဟု အေရးဆိုေသာ္ ေၾကာင့္ ရခိုင္ဘုရင္ သည္လည္း မိမိသားေတာ္အသက္မေသေရးအတြက္ ျပည္ေထာင္ဘက္မင္းအျဖစ္သတ္မွတ္လိ ုက္ရသည္။ ထိုေနာက္တြင္ကား ဖီလစ္ဒီဘေရတိုသည္သန္လွ်င္တြင္ ထင္တိုင္းက်ဲေလေတာ့သည္။ ေနာင္တြင္ အေနာက္ဖက္လြန္မင္းက ႀကီးမားေသာ တပ္မေတာ္ႀကီးႏွင့္သန္လွ်င္ကို လာေရာက္တိုက္ခိုင္ေလသည္။ ဖီလစ္ဒီဘေရတိုသည္၊ေတာင္ငူဘုရင္ နတ္သွ်င္ေနာင္ႏွင့္အတူအဖမ္းခံရပီး အေနာက္ဖက္လြန္မင္းက တရားရံုးတင္ စစ္ေဆးပီး သန္လွ်င္ၿမိဳ႕ သူ႕၏ အိမ္ေရွ႕တြင္ပင္ တံၾကင္လွ်ိဳသတ္ခံခဲ့ရသည္။သန္လွ်င္တြင္ ယခုတိုင္ဖီလစ္ ဒီဘေရဒို၏အုတ္ဂူရွိေသးသည္ ။( တခ်ိဳ႕ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား မွားေကာင္းမွားႏိူင္သည္ သို႕ေသာ္ ေသခ်ာသည္ မ်ားကား ဖီလစ္ဒီဘေရဒိုသည္ေခါင္းေလာင္းႀကီ းႏွင့္အတူနစ္ျမဳပ္သြားျခင္းမဟုတ္ေပ))

ဆယ္ယူရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ား

ရန္ကုန္ရွိသမုိင္းအေထာက္အထားမ်ားအရ ၁၈၀၀-ခုႏွစ္တြင္ေခါင္းေလာင္းႀကီ းက်ရာေနရာတြင္ ဝဲကေတာ့ထုိးသည္ဟု ပါသည္မွတပါးဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ဆယ္ယူမႈ မရွိေခ်။ယခုေခတ္ လူႀကီးမ်ားပင္ ၄င္းဝဲကေတာ့ကုိ မ်က္ျမင္ကုိယ္ေတြ႕ရွိသည္ဟု ဆုိၾကသည္။ျမစ္မွာမနက္ေပ။ေပ-၄၀ သာရွိၿပီး ေရေအာက္ရႊံညႊန္မ်ားမွာ ေနာက္ထပ္ ေပ-၄၀ ေလာက္ ရွိမည္ျဖစ္ၿပီး၄င္းရႊံညႊန္မ်ားထဲတြင္ ေခါင္းေလာင္း ရွိေပမည္။

ဘုိးေတာ္ဘုရားေခါင္းေလာင္း (ေခၚ) ေခါင္းေလာင္းအေသးသည္လည္း ၿဗိတိသွ် သုိက္သမား (British Prize Agent) မ်ားက ၁၈၂၆-ခုတြင္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္မွခ်ကာ ျမစ္ထဲက်ခဲ့ျပန္သည္။သုိ႔ေသာ္ ၿဗိတိသွ်တုိ႔ စြန႔္လႊက္ခဲ့ေသာ္၄င္းေခါင္းေလာင္းအား ရြာသားမ်ားက ဆယ္ယူခဲ့ၿပီး ေစတီေတာ္ထက္ သုိ႔ျပန္ပုိ႔ခဲ့သည္။

ၿဗိတိသွ် တုိ႔ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ၿဗိတိသွ်တို႔ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းၾကီးအား ဆယ္ယူရန္ အႀကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားေသာ္လည္ းမေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။ျမန္မာတုိ႔က ေခါင္းေလာင္းႀကီးအား မူလတည္ရွိရာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္သုိ႔ျပန္ပုိ႔လွ်င္ ကူညီမည္ဟု ဆုိသျဖင့္ၿဗိတိသွ်တုိ႔လည္းမစဥ္းစားပဲ ေခါင္းညႇိပ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာတုိ႔တြင္ ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ရွိသည္။ေရငုတ္သမားမ်ားက ေခါင္းေလာင္း၏ ေအာက္တြင္ ဝါးလံုးေခါင္းမ်ား တစ္လံုးျခင္းသယ္ယူထဲ့ၿပီး စုေပါင္းတဲြခ်ည္ကာ ေရေပၚေပၚေစမည္။ ၄င္းႀကိဳးစားခ်က္သည္ ထုိအခ်ိန္က ျမန္မာတုိ႔အမ်ဳိးသားေရး ရေစခဲ့သည္။

ျမန္မာအစုိးရ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးကို ရွာေဖြရန္ စတင္လံႈ႕ေဆာ္သူမွာသမိုင္းပညာရွင္ေဒါက္တာ ေဒၚရီရီ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာအစုိးရသည္ အဂၤလိပ္ ေရငုတ္၊ ဇီဝ၊ ေရွးေဟာင္းႏွင့္ စြမ္းအင္ ပညာရွင္ မုိက္ဟက္ျခာ (Mike Hatcher)အား ေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ေဖာ္ယူ၍ ေစတီေတာ္သုိ႔ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ရန္ အကူအညီ ရယူခဲ့ပါသည္။ ဂ်ပန္၊ ၾသစေၾတးလ်ႏွင့္ အေမရိကန္ တုိ႔ပါဝင္ေသာ ၄င္းလုပ္ငန္းကုိဟက္ျခာက သေဘာတူခဲ့ပါသည္။ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားေရး အက်ိဳးေဆာင္ရစ္ခ်တ္ဂရီက အားတက္သေရာပါဝင္၍ ရံပံုေငြရွာခဲ့သည္။ ၄င္းလုပ္ငန္းကုိအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာအဆင့္ထိ စိတ္ဝင္စားေစသည္မွာသံသယရွိစရာမလုိပါ။ ဂ်ာမန္ရုပ္ရွင္ကုမၸဏီတစ္ခုကလည္း ၄င္းစြင့္စားခန္းကုိ ရုပ္ရွင္ရုိက္ကူးမည္ျဖစ္ၿပီး "ဒီတူးေဖၚေရးသာေအာင္ျမင္ခဲ့လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္၍ ဒါဟာခရစ္ယာန္မွာ လုိတရခြက္ (Holy Grail) ရသလုိပါပဲ"ဟု ဆုိခဲ့သည္။

ဘာသာေရး ကုိင္းရႈိင္းေသာျမန္မာတုိ႔ကမူ ဗုဒၶ၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ္ အေမြကုိ ျပန္လည္ထိန္းသိမ ္းျခင္းျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကံျပန္လည္ေကာင္းမြန္ လာလိမ့္မည္ဟုယံုၾကည္ၾကသည္။ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ဆယ္ယူျခင္းသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာမင္းႏွင့္ သူ၏ျပည္သူျပည္သာ းမ်ား၏ ဆံုးရံႈးေနေသာအေမြကုိ ျပန္လည္ရရွိၾကမွာေသခ်ာပါသည္။ထို႔ျပင္ ၄င္းေခါင္းေလာင္းႀကီးတြင္ေရးထုိးထားေသာ ေခါင္းေလာင္းစာမ်ားက သမုိင္းႏွင့္ ဘာသာစကားပညာရွင္ တုိ႔အတြက္ အဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေသာအေထာက္အထားပင္ ျဖစ္ေပမည္။

၁၉၉၇-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ (၂၉)ရက္ေန႔တြင္ ဓမၼေစတီမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ ရွာေဖြဆယ္ယူေရးလုပ္ငန္းညႇိႏိႈင္းအစည္းအ ေ၀းပြဲကိုရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမရ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းခန္းမ(၄)၌ က်င္းပခဲ့သည္။[2]

၄င္းလုပ္ငန္းကုိကန္႔ကြက္သူ မရွိဘူးေတာ့ မဟုတ္ေခ်။အခ်ဳိ႕ေသာဒီမိုကေရစီလုိလာ းသူမ်ားက ၄င္းဆယ္ယူမႈသည္ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ စစ္အစုိးရအား အားေပးအားေျမွာက္ျပဳရာ ေရာက္သည္ဟုဆုိသည္။ ယခုေခတ္ကုိေက်ာ္ ၿပီးေနာင္ ဒီမုိကေရစီအစုိးရ ျဖစ္မွ ထုိလုပ္ငန္းကုိ စသင့္သည္ဟုဆုိသည္။

မုိက္ဟက္ျခာႏွင့္၄င္း၏အဖဲြ႔မ်ားက ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ဆယ္ယူျခင္း လုပ္ငန္းကုိ ၂၀၀၁-ခုႏွစ္တြင္ စရန္ရည္ရြယ္ခဲ့ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ ေနရာကုိ အတိအက် စရွာရန္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ဘီဘီစီ၏ သတင္းေၾကျငာခ်က္ေၾကာင့္ လူအမ်ား ၄င္းဆယ္ယူျခင္းလုပ္ငန္းကုိစိတ္ဝင္စားခဲ့ေသ ာလည္း မျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ေပ။ထင္ဆခ်က္အရ ၂၀၀၀-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လတြင္၄င္းအဖဲြ႕သည္ အင္ဒုိနီးရွားဆယ္ယူေရးျပႆနာေၾကာင့္ ၾကံ့ၾကာခဲ့ျခင္းျဖစ္ဟန္တူသည္။

ထုိဆယ္ယူျခင္းလုပ္ငန္းသာစခဲ့လွ်င္ ေရငုတ္သမားမ်ားသည္ ညၾကည့္မွန္ တက္ထားေသာေခါင္းစြက္မ်ားျဖင့္ အတူ copper sulphate ရွာေဖြေရး ကိရိယာမ်ားျဖင့္ ေခါင္းေလာင္းကုိ ရွာမည္ျဖစ္သည္။

ဦးစံလင္း၏ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ေစတနာရွင္ ဦးစံလင္းကျမန္မာ့နည္း၊ျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ ျပန္လည္ဆယ္ယူကာေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ မူလေနရာေရႊတိဂုံကုန္းေတာ္ျမတ္ေပၚသို႔ အျမန္ဆံုးျပန္လည္တင္လွဴႏိုင္ရန္ သက္ဆိုင္ရာသို႔ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံလွ်က္ရွ ိသည္။ဦးစံလင္းသည္ ၄င္း၏ ကိုယ္ပိုင္ေငြျဖင့္ ၁၉၉၇-ခုႏွစ္တြင္တစ္ႀကိမ္၊၁၉၉၈-ခုႏွစ္တြင္ ႏွစ္ႀကိမ္၊ ၁၉၉၉-ခုႏွစ္တြင္တစ္ႀကိမ္၊စုစုေပါင္း ေလးႀကိမ္တိတိဆယ္ယူေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးသည္။ဦးစံလင္းသည္ ေရငုတ္ကၽြမ္းက်င္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီးရွိသည့္ေနရာကို ကိုယ္တိုင္ေရငုတ္၍ရွာေဖြခဲ့ဖူးသူ တပ္မေတာ္(ေရ) အၿငိမ္းစား၀န္ထမ္းတစ္ဦး ျဖစ္သည္။

ဦးစံလင္း၏ အဆိုအရ ေခါင္းေလာင္းႀကီးသည္ ပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္း၀ရွိေရေအာက္ေျမေအာက္ (၅၂)ေပတြင္ နစ္ျမဳပ္လွ်က္ရွိေနၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီးႏွင့္ အတူ

*ေပၚတူဂီ သေဘၤာပ်က္ ႏွစ္စီး၊ *အျခားေခါင္းေလာင္းတစ္လံုး၊ *ဥာဏ္ေတာ္ ခုႏွစ္ေတာင္စီရွ ေရႊသားအစစ္ရပ္ေတာ္မူဗုဒရုပ္ပြားေတာ္ ႏွစ္ဆူ *ေက်ာက္သံ ပတၱျမားမ်ားပါသည့္ေသတၱာ (၁၁)လံုးယေန႔ထက္တိုင္ရွိေနသည္ဟုဆို၏။

ဦးစံလင္း၏ သေဘာထား

ျမန္မာ့နည္း၊ျမန္မာ့ဟန္၊ျမန္မာ့အဆင့္ျမင နည္းပညာျဖင့္ျပန္လည္ဆယ္ယူကာ ေရႊတိဂုံ
ကုန္းေတာ္ျမတ္ေပၚသို႔အျမန္ဆံုး ျပန္လည္တင္လွဴႏိုင္ရန္၊တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာအတြက္
 ေစတနာ အရင္းခံ၍ ဲေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွစက္ယႏၱရားပံ့ပိုးမႈလိုအပ္ကာ
 ေသာင္တူးစက္(သို႔) ေရယာဥ္တစ္စီးအဓိက လိုအပ္ပါသည္။၂၀၁၁-ခုႏွစ္အတြင္း အၿပီးေဆာင္ရြက္ရန္ ရာထားပါသည္။ အခုႏွစ္မိုးရာသီတြင္ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္မွာ ျဖစ္ၿပီးမိုးတြင္းတြင္ေခ်ာင္းထဲသို႔
 ေရငုတ္ဆင္းရသည္မွာေရေအာက္ေျခရွိ ၾကမ္းျပင္သည္ သမံသလင္းလိုေျပာင္ရွင္းေန၍ ျဖစ္သည္
၊ေႏြရာသီတြင္ႏႈန္းေျမမ်ား ထူထပ္ေန၍ အဆင္မေျပႏိုင္ဟု ဆိုသည္။



Ref: ျမန္မာတက္ကနစ္ဖိုရမ္ တဆင္႕ၿပန္လည္မ်ွေ၀ပါသည္။
ေလစားစြာျဖင့္ .... ေမာင္ျမင့္ နုိင္လင္းထြန္

0 comments:

Post a Comment